Walia (przegrana 17:29 z Argentyną)
Wprawdzie to Walia zdobyła pierwsze punkty w meczu z Argentyną, ale ostatecznie to Amerykanie okazali się dominujący w zbyt wielu obszarach i zapewnili sobie półfinał.
Chociaż Walia miała lepszy wskaźnik skuteczności w odbiorze, wynoszący 89% w porównaniu do 82% Argentyny, nie była w stanie powstrzymać drużyny Los Pumas, gdy weszła na pole 22 metrów Walii - co udowodniła skuteczność w czerwonej strefie wynosząca 4,33 punktu na wejście drużyny Michaela Cheiki.
Różnica w posiadaniu piłki (43% dla Walii) i terytorium (42%) również nie pomogła, a nieudany strzał z linii boiska tylko pogłębił problemy zespołu. Do ostatniego gwizdka podopieczni Gatlanda zdobyli zaledwie 60 procent wrzutów, w porównaniu do doskonałych 100 wrzutów dla Argentyny.
- To zdarza się podczas meczu - powiedział asystent trenera Walii Alex King. - To walka o piłkę. Argentyna kilka razy podnosiła się i wygrywała piłkę, co świadczy o ich obronie przed linią ataku. W meczu dzieje się mnóstwo rzeczy, ale w pierwszej połowie, kiedy byliśmy na szczycie i mieliśmy kilka okazji, nieco zabrakło nam dynamiki.
Irlandia (przegrana 24:28 z Nową Zelandią)
Zbolałym sercom Irlandczyków nie pomoże informacja, że prawdopodobnie największym powodem, dla którego odpadli w ćwierćfinale po raz ósmy w ośmiu próbach, był brak celności - cecha, z której od dawna byli dumni.
Zawodnicy w kolorze zielonym mieli więcej prowadzących (172 do 120), przebiegli więcej metrów (632 do 481) i pokonali więcej obrońców (31 do 22) niż All Blacks, ale co najważniejsze, udało im się zdobyć tylko 21 punktów z 14 ataków na 22 Efektywność w czerwonej strefie, wynosząca zaledwie 1,50 punktu na wejście - w porównaniu do 2,94 w fazie grupowej - to właśnie tam doszło do zniszczeń.
- W ważnych momentach popełniliśmy kilka niefortunnych błędów, które nie układały się po naszej myśli - przyznał po meczu zmiennik Jack Conan.
Zdolność Nowej Zelandii do odparcia końcowego, 37-fazowego ataku Irlandii, co zrozumiałe, trafiła na pierwsze strony gazet, ale wskazywała na szerszy problem dla drużyny numer jeden na świecie. - Za nami dobra passa, ale sport potrafi być czasami okrutny - powiedział po prostu główny trener Andy Farrell.
Fidżi (przegrana 24:30 z Anglią)
Fidżi zdominowało Anglię w wielu obszarach, ale zasadniczo nie udało mu się odnieść sukcesu, a porażka, która przede wszystkim spowodowała, że mieszkańcy wysp Pacyfiku będą musieli po raz kolejny czekać na pierwszy półfinał Pucharu Świata w Rugby.
Podobnie jak Irlandia w przypadku Nowej Zelandii, Fidżi miało znacznie więcej przeniesień niż Anglia (138 do 98) i miało osiem przełamań linii do trzech Anglii. Jeszcze bardziej imponująco – czy nie? - Fidżi było jedyną drużyną w ćwierćfinale, która przegrała, odnotowując lepszą skuteczność w czerwonej strefie niż ich przeciwnicy - 3,0 punktu w porównaniu do 2,4 punktu w Anglii.
Fidżijczycy również wychodzą z turnieju z najlepszym w historii wskaźnikiem skuteczności w młynie, przegrywając tylko jeden wrzut w pięciu meczach (z Portugalią).
- Wszyscy wiemy, że daliśmy dzisiaj z siebie 110 procent - powiedział po meczu skrzydłowy Semi Radradra. - Można się także wiele nauczyć. Mamy wielu młodych chłopaków, którzy wiele się nauczyli z tego meczu.
Francja (przegrana 28:29 z RPA)
W meczu o tak małej przewadze - i tylko jednym punkcie - wszystko sprowadzało się do tego, czy Francja potrafiła, czy nie, wykorzystać swoje szanse w niedzielnym meczu z Republiką Południowej Afryki. - Trudno odpowiedzieć na to pytanie, dlaczego przegraliśmy - przyznał Thomas Ramos. - Byliśmy trochę mało precyzyjni, gdy mieliśmy piłkę.
Rzeczywiście, Francja zdobywała średnio zaledwie dwa punkty na wizytę w czerwonej strefie, czyli więcej niż 1,43, które zanotowała w pierwszym meczu z Nową Zelandią, ale znacznie mniej niż 3,25 RPA. Dzieje się tak pomimo tego, że trzykrotny mistrz świata traci Francję pod względem posiadania piłki, terytorium i liczby wizyt w czerwonej strefie.
Co równie wymowne, w pierwszym meczu Republika Południowej Afryki wykonała osiem dominujących odbiorów w stosunku do trzech Nowej Zelandii i zdołała zwiększyć prędkość Francji do 4,44 sekundy przy średniej turniejowej wynoszącej 4,14 sekundy. - Byli bardzo silni w odbiorach - powiedział Ramos. - Nasi obrońcy nie potrafili uzyskać czystej piłki.
I potwierdziło się to w ostatnich minutach, gdy mecz był wyrównany. - Nasz atak pod słupkami w końcówce, gdyby piłka wyszła szybciej, zakończylibyśmy akcję inaczej - powiedział ze smutkiem główny trener Fabien Galthie.
Źródło: World Rugby
