Z opóźnieniem dotarła smutna wiadomość o śmierci pierwszego prezesa Polskiego Związku Rugby, Władysław Trybus zmarł 04 kwietnia br. w Warszawie, miał 94 lata.
Wniosek na Zjazd w Warszawie dnia 9 września 1957. Niżej podpisani stawiają wniosek o powołanie do życia Polskiego Związku Rugby. Kluby sportowe Juvenia Kraków, Górnik Katowice, Polonia Gdańsk - odczytał Władysław Trybus na zjeździe założycielskim PZR, delegaci wybrali go pierwszym Prezesem.
Władysław Trybus urodził się 03.05.1928 w Krośnie, był absolwentem Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie, a w roku reaktywacji rugby w Polsce Naczelnikiem Wydziału Programowo-Metodycznego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. Nim został Prezesem PZR w latach 1955-1956 współpracował z Komitetem Organizacyjnym Polskiego Związku Rugby z ramienia GKKF, w 1956 roku został członkiem Komisji Organizacyjno-Propagandowej Sekcji Rugby GKKF, w latach 1956-1957 był członek Komisji Sportowo-Technicznej Komisji Organizacyjno-Propagandowej Sekcji Rugby GKKF, a w 1957 już Przewodniczący Prezydium Sekcji Rugby GKKF (1957), a następnie delegatem na Zjazd Założycielski Polskiego Związku Rugby z ramienia klubu Górnik Katowice. Prezesem PZR był w latach 1957-1960, członkiem Komisji Rewizyjnej FIRA w latach 1960-1962, a po latach ponownie prezesem PZR 1973-1974. Za pierwszej kadencji dwukrotnie był delegatem na Kongresy FIRA (Barcelona 1957, Bukareszt 1959), zgłosił wiele wniosków z których cztery były ponadczasowe: wprowadzenia regularnych rozgrywek o Puchar Europy FIRA, uznanie rugby jako sportu olimpijskiego (jako pierwszy kraj na świecie), przepisu zabraniającego szarżowania powyżej linii barków czy standaryzację wymiarów boiska. Był inicjatorem organizacji Ośrodków Młodzieżowych Rugby (1959), w latach 1958-1964 istniało ich w Polsce 38. W latach 1959-1960 był kierownikiem reprezentacji m.in. podczas wyjazdu na Puchar Zwycięstwa w NRD, najważniejszą imprezę KDL w latach 1959-1964.
W czasie pierwszej kadencji, w 1960 roku został oddelegowany do Paryża gdzie do 1963 roku uczył w Liceum Polskim. Wcześniej pracował jako naczelnik Wydziału Programowo-Metodycznego GKKF (1955-1957), Trener w Departamencie Sportu GKKF (1957-1960), a po powrocie jako Naczelnik, Wicedyrektor i Dyrektor Wydziału w Departamencie Wychowania Fizycznego Ministerstwa Oświaty (1963-1972), Dyrektor Departamentu Kształcenia i Nauki GKKF (1972-1983) oraz Wicedyrektor Departamentu Kształcenia i Nauki Ministerstwa Zdrowia (1984-1988).
