Dziś Puchar Świata w Rugby jest uważany za trzecią co do wielkości imprezę sportową na świecie, jego początki były jednak bardzo trudne, szczególnie przełamanie oporu International Rugby Football Board czyli dzisiejszego World Rugby.
Propozycje organizacji regularnych Mistrzostw Świata w Rugby zaczęły pojawiać się w obiegu w latach pięćdziesiątych. Wszystkie zostały kolejno odrzucone przez International Rugby Football Board, która w 1958 roku opowiedziała się za polityką „zwolnienia” w odniesieniu do „zagranicznych rozgrywek”, obawiając się, że w przeciwnym razie może ucierpieć rugby klubowe. W latach sześćdziesiątych Australijczycy Harold Tolhurst i Jock Kellaher zasugerowali, żeby w ich kraju odbyły się Mistrzostwa Świata w Rugby, ale IRFB nadal nie była pod wrażeniem i sprzeciwiała się jakimkolwiek ruchom w kierunku mistrzostw świata „w stylu piłki nożnej”. Wezwania do organizacji turnieju w celu wyłonienia najlepszej reprezentacji rugby na świecie nie zniknęły.
Pod koniec lat siedemdziesiątych rosnący sukces mistrzostw świata w piłce nożnej zachęcił australijskie, nowozelandzkie i francuskie federacje rugby do osobnych apeli o organizację ich odpowiednika w rugby. W 1983 roku IRFB złagodziła swoje stanowisko i zgodziła się przeprowadzić studium wykonalności, które miało zostać omówione wśród członków. Następnie, w 1985 roku, IRFB w końcu dała zielone światło dla Pucharu Świata w Rugby. Pierwszy turniej byłby współorganizowany przez Nową Zelandię i Australię w 1987 roku. Puchar Świata w Rugby mężczyzn odbywa się co cztery lata i z każdym kolejnym turniejem jego ranga rośnie.
Źródło: World Rugby Museum
