W wieku 80 lat, 16 kwietnia br. zmarł Sydney John Dawes "Sid", środkowy ataku reprezentacji Walii, Lwów Brytyjskich, trener reprezentacji, kapitan Lions i Barbarians, kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego.
Urodził się 29.06.1940 w Abercarn, uczył się w Lewis School Pengam, University College of Wales, Aberystwyth i Loughborough College. Uzyskał stopień naukowy z chemii, a później uczył nauk ścisłych.
Karierę rozpoczął w Newbridge RFC w Monmouthshire, a następnie dołączył do London Welsh gdzie został mianowany kapitanem, a od sezonu 1965/1966 zrewolucjonizował sposób gry, stając się głównym architektem „walijskiej drogi”. W London Welsh, gdzie rozegrał 274 mecze i został honorowym prezesem klubu.
W reprezentacji Walii debiutował w 1964 roku w meczu przeciwko Irlandii, rozegrał w niej 22 spotkania, prowadząc drużynę w sześciu z nich, w tym do Wielkiego Szlema w 1971 roku. W 1971 roku, Dawes został mianowany kapitanem drużyny Lwów Brytyjskich i Irlandzkich na tournée do Nowej Zelandii, była to pierwsza i jak dotąd jedyna drużyna Lwów serię w Nowej Zelandii. Dawes był także kapitanem drużyny Barbarzyńców, która pokonała Nową Zelandię w Cardiff w 1973 roku.
Po przejściu na emeryturę jako zawodnik, Dawes był w latach 1974-1979 trenerem drużyny narodowej . Był to jeden z najbardziej udanych okresów w historii walijskiego rugby, z drużyną wygrał cztery razy Puchar Pięciu Narodów, w tym dwa razy z Wielkim Szlemem w 1976 i 1978 roku. Był także trenerem Lwów Brytyjskich i Irlandzkich na tournée do Nowej Zelandii w 1977 roku, ale nie był w stanie powtórzyć sukcesu z 1971 roku.
Dawes był dumny ze swojego rekordu, którego zazdrościł mu każdy Walijczyk, jako zawodnik i trener nigdy nie przegrał z reprezentacją Anglii. Napisał też kilka książek na temat rugby. W 2006 roku został uznany za najlepszego walijskiego trenera w historii i wprowadzony do Galerii Walijskiego Rugby, a w 2016 roku został wprowadzony do World Rugby Hall of Fame.
Zdjęcie: walesonline.co.uk z filmu: “Wales Rugby Legend John Dawes”
