W sezonach 2019/2020 i 2020/2021 nie przewidziano rozgrywek Continental Shield czyli trzeciego poziomu europejskich rozgrywek pucharowych. W eliminacjach European Rugby Challenge Cup grały drużyny z Belgii, Gruzji, Hiszpanii, Niemiec, Portugalii, Rumunii, Włoch oraz Rosji, która wystawiała dwie drużyny Enisei-STM Krasnojarsk i Krasny Yar Rugby Club. Pierwsza z nich regularnie awansowała lub broniła się przed spadkiem i grała w Challenge Cup, gdy taka możliwość się skończyła ambitna Federacja Rugby Rosji postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce. Wiosną 2020 roku miał być rozegrany turniej Continental Club Rugby League, Rosja, która finansowała rozgrywki była reprezentowana przez cztery drużyny, przeciwnikami miały być trzy drużyny Rumuńskie i jedna Niemiecka. Przez Covid-19 rozgrywki odwołano, ale pomysłu na te i inne alternatywne rozgrywki nie porzucono.
Projekt Ligi Mistrzów Azji na rosyjskim portalu rugger.info przedstawił Igor Yavkin, powstał bo nie zanosi się żeby Rosję ktoś zaprosił do Super Rugby, PRO-14 czy innej imprezy klubowej. Po wykluczeniu z rozgrywek europejskiej i niepowodzeniu Ligi Kontynentalnej Rosja powinna porzucić Europę na rzecz Azji. Pilotażowy sezon miałby liczyć ośmiu uczestników, po dwa kluby z Rosji i Japonii, mistrzów Korei Południowej i Hong Kongu oraz dwa kluby Global Rugby czyli South China Tigers i China Lions (Lwy są oparte na zawodnikach nowozelandzkich z Bay of Plenty). W „poczekalni” są drużyny z Kazachstanu, Malezji i Sri Lanki, a w perspektywie zwiększenie liczby uczestników do dwunastu przez dodanie zespołów z Filipin, Tajwanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Tajlandii, Guam, Singapuru, Indii, Uzbekistanu, Indonezji i Kataru.
Nieco problemów może sprawić klimat Azji, w niektórych krajach granie podczas lipcowych upałów (podczas okna międzynarodowego) jest nierealne, podobnie mecze zimą w Rosji i Kazachstanie. Optymalnym terminem jest rozpoczęcie rozgrywek późną jesienią, a spotkań o miejsca w marcu lub na początku kwietnia. Oczywiście stworzenie Pucharu Mistrzów Azji wymaga sporych kosztów finansowych i rozwiązania wielu problemów logistycznych. Jednak turniej o takiej skali i poziomie z pewnością zainteresowałyby zarówno zawodników, jak też trenerów i kibiców. I to są już istotne czynniki przyciągające inwestorów i sponsorów, którzy mogą sprawić, że Puchar Mistrzów Azji będzie atrakcyjny i konkurencyjny, a także zyska komercyjnie.
Źródło: Igor Yavkin - rugger.info
