W dniach 11-12 lipca br. w czeskich Ricanach koło Pragi rozegrano Mistrzostw Europy Rugby 7 U18 kobiet poziomu Rugby Europe Championship. Zwyciężyła Francja przed Hiszpanią i Czechami.
Co do samych przygotowań, to nasuwa się jedno zdanie - poważnego turnieju z rywalizacją w swojej kategorii wiekowej/na planowanym poziomie nie rozegraliśmy od poprzednich ME.
I etap przygotowań od września do grudnia 2025 zakładał przegląd roczników, weryfikację potencjalnych zawodniczek do Reprezentacji Polski na dane pozycje oraz dał możliwość wdrożenia zasad panujących w kadrze. Zawodniczki i trenerzy klubowi zostali zapoznani z testami jakie będą obowiązywać podczas selekcji do Reprezentacji oraz umiejętnościami technicznymi jakie zawodniczki aspirujące do Reprezentacji powinny posiadać. Dodatkowo przedstawiony został planu przygotowań S&C dedykowany grupie zawodniczek przez trenerów Małgorzatę Kołdej i Pawła Stempla wysyłany każdorazowo na dany tydzień pracy.
II etap przygotowań nie odbył się. Udało nam się spotkać w sumie na pełne 7 dni, w terminach które były potwierdzane z tygodniowym wyprzedzeniem (konsultacja majowa), jednak nie udało nam się wziąć udziału w żadnym z planowanych turniejów, który dałby nam przetarcie i zgranie, tak potrzebne do rywalizacji na poziomie europejskim.
Dodatkowo problemy finansowe Federacji sprawiły, że byliśmy zmuszeni zmienić skład sztabu, tak, że na 2 tygodnie przed ME nie było jeszcze Managera Kadry, a na 3 dni przed rozpoczęciem turnieju nie było wiadomo kto pojedzie jako fizjoterapeuta i czy będzie to Maciej Liedel – osoba z zaufaniem u zawodniczek i trenerów, pracująca z tą grupą dziewcząt od września 2025.
W związku z powyższym, a przede wszystkim brakiem rzetelnej, zaplanowanej pracy w okresie BPS-u postanowiliśmy przemodelować skład drużyny, znacznie go odmładzając. Powołanych zostało większość dziewcząt z roczników 2009 i 2010, czyli rok lub 2 lata młodszych - z gwarancją ogrania i sukcesji na kolejne lata startów w Mistrzostwach Europy. Ostatecznie w finałowej szesnastce z rocznika 2008, powołanych było tylko 7 zawodniczek, a w finałowej trzynastce 5. Dzięki tej decyzji, na przyszłoroczny turniej mamy aż 8 zawodniczek, które były z nami w tym roku w Ricanach.
Szeroka kadra U18 powołania na ME Ricany 2026:
01. Maria Bieniek - AZS AWF Warszawa - 2008
02. Jadwiga Chlebus - AZS AWF Warszawa - 2008
03. Lena Fabisiewicz - RC Legia Warszawa - 2008
04. Iga Iwińska - RC Legia Warszawa - 2008
05. Willow Lloyd - RC Legia Warszawa - 2008
06. Zuzanna Sieniawska - Budowlani Łódź - 2008
07. Karolina Wojtczak - Budowlani Łódź - 2008
08. Oliwia Brończyk - Atomówki Łódź - 2009
09. Amelia Chojnacka - Atomówki Łódź - 2009
10. Paulina Karaszewski - Texas Academy - 2009
11. Dominika Kozik - Diablice Ruda Śląska - 2009
12. Maja Krupa - Energa Biało-Zielone Ladies Gdańsk - 2009
13. Amelie Vickery - Budowlani Łódź - 2009
14. Jasmine Ohaynere - RC Legia Warszawa - 2010
15. Hanna Szafrańska - MKS Pogoń Siedlce - 2010
16. Maja Szreder - Energa Biało-Zielone Ladies Gdańsk - 2010
Finałowa 13-tka U18 na ME Ricany 2026:
01. Jadwiga Chlebus - AZS AWF Warszawa - 2008
02. Lena Fabisiewicz - RC Legia Warszawa - 2008
03. Iga Iwińska - RC Legia Warszawa - 2008
04. Willow Lloyd - RC Legia Warszawa - 2008
05. Karolina Wojtczak - Budowlani Łódź - 2008
06. Oliwia Brończyk - Atomówki Łódź - 2009
07. Amelia Chojnacka - Atomówki Łódź - 2009
08. Dominika Kozik - Diablice Ruda Śląska - 2009
09. Maja Krupa - Energa Biało-Zielone Ladies Gdańsk - 2009
10. Amelie Vickery - Budowlani Łódź - 2009
11. Jasmine Ohaynere - RC Legia Warszawa - 2010
12. Hanna Szafrańska - MKS Pogoń Siedlce - 2010
13. Maja Szreder - Energa Biało-Zielone Ladies Gdańsk - 2010
Sztab reprezentacji:
Angelika Piekorz - Trener
Maciej Liedel - Fizjo
Jarosław Bator - Trener
Szymon Twardowski - Manager
W pojedynczych meczach odpoczywały: Dominika Kozik, Amelie Vickery, Hanna Szafrańska, Amelia Chojnacka oraz w meczu o 7 miejsce Karolina Wojtczak, którą wyeliminowała z gry kontuzja stawu skokowego. Z uwagi na zeszłoroczne wyniki trafiliśmy do dużo mocniejszej grupy z Francją, Czeszkami i Turcją. Pokazały to wyniki meczów finałowych, gdzie triumfowały w nich w całości zespoły z naszej grupy eliminacyjnej.
Mecze eliminacyjne:
Dzień I, Mecz #1 : Polska - Czechy 0:22
Mecz, który szczególnie w pierwszej połowie mógł przebiegać zgoła odmiennie. Dwie niefortunne decyzje w ofensywie spowodowały to, że nie potwierdziliśmy swojej przewagi terytorialnej oraz 2-3 minutowego posiadania piłki. Graliśmy zbyt zachowawczo, wąsko, co nie przełożyło się na tak ważne dobre otwarcie meczu i turnieju. Straciliśmy swoje szanse na przyłożenia, co skwapliwie wykorzystały Czeszki budując swoją przewagę punktową w końcówce I połowy i na początku II. Skład: 12 bez Dominiki Kozik.
Dzień I, Mecz #2 : Polska - Francja 0:34
Mecz, w którym ciężko podjąć rywalizację ofensywną z tak doskonale zorganizowaną obroną przeciwniczek. Na ten moment z tym zespołem dzieli nas różnica klas, co Francuzki udowodniły postawą w całym turnieju i zdecydowanymi zwycięstwami w każdym z meczów/ w grupie zwyciężając Czeszki 45:0 / w półfinale Belgijki 33:0 / w finale ME Hiszpanię 31:7. Dobrze wypadły nasze najmłodsze zawodniczki, dla których był to najważniejszy emocjonalny sprawdzian I dnia turnieju.
Dzień I, Mecz #3 : Polska - Turcja 7:15
Punkty dla Polski: Maja Krupa 5 (P), Amelie Vickery 2 (pd).
Turczynki to objawienie tych Mistrzostw, zakończyły rywalizację na 5 miejscu, co nie usprawiedliwia absolutnie naszej przegranej. Jednak jak zerkniemy na przygotowania, ich jakość i ilość to na jednej szali wagi (tej w kolorze biało-czerwonym) mamy 7 pełnych dni przygotowań od stycznia do lipca br, a na drugiej szali 46 dni spędzonych na zgrupowaniach, turniejach, rywalizacji. Turcja szczególnie w kontakcie prezentowała się znakomicie, większość zawodniczek ma zapaśniczą przeszłość co skutecznie zatrzymywało nas w ofensywnych poczynaniach. Na boisku podejmowaliśmy wybory idealne dla naszego rywala, graliśmy zbyt wąsko i przewidywalnie, nie kreując sobie lepszych sytuacji do zdobyczy punktowych, a te które udało się wykreować w ostatniej fazie rozwiązywaliśmy błędnie.
Eliminacje zakończyliśmy 3 porażkami na IV miejscu, stąd II dnia ME mieliśmy spotkać się z 3 zespołem II grupy - Niemkami.
Mecze o miejsca:
Dzień II, Mecz #4, półfinał o miejsca 5-8 : Polska - Niemcy 5:19
Punkty dla Polski: Iga Iwińska 5 (P).
Kolejny nasz mecz niewykorzystanych szans z początku spotkania - po odzyskaniu piłki i szybkim rajdzie przez ponad połowę boiska blisko przyłożenia była Karolina Wojtczak i Jadwiga Chlebus. W dalszej grze zbyt wąskie i płytkie ustawienie, bez sięgnięcia po nasze największe atuty powoduje, że na przerwę schodzimy z wynikiem 5:7. Wytrzymujemy grę przez 2 minuty w osłabieniu po żółtej kartce na początku II połowy jednak końcówka meczu należy do Niemek, które m.in. po przechwycie w środkowej części boiska ustalają wynik meczu na swoją korzyść.
Dzień II, Mecz #5, finał o 7 miejsce: Polska - Rumunia 25:0
Punkty dla Polski: Maja Krupa 5 (P), Iga Iwińska 5 (P), Jadwiga Chlebus 5 (P), Lena Fabisiewicz 5 (P), Amelia Chojnacka 5 (P).
Mecz, mimo końcowego wyniku na początku nie był jednostronnym widowiskiem. Rumunki miały swoje sytuacje, które drużynowo wybroniliśmy. Zagraliśmy odważniej w ofensywie korygując nieznacznie ustawienie. Zdominowaliśmy też pracę w przegrupowaniach, grając lepiej w asekuracji na ziemi, ale też sporadycznie schodząc z piłką do ziemi. Wygrywane pojedynki 1vs1 były naszą domeną w tym meczu. Dobrze wygrywa się ostatni mecz w turnieju, tym bardziej, że zwycięstwo dało nam pozostanie w grupie Championship, najlepszych 8 drużyn w Europie na 2027 rok.
Reasumując. W grudniu 2025 apetyty były zdecydowanie większe. Brak planowych przygotowań, chaos komunikacyjny oraz znana sytuacja finansowa Związku sprawiła, że trzeba było diametralnie zweryfikować swoje tegoroczne cele, podjąć niełatwe wyzwanie ogrywania młodszych zawodniczek (niestety kosztem czasem dobrze pracujących starszych roczników), wziąć odpowiedzialność za końcowy wynik, bo planem minimum było właśnie utrzymanie się w elicie ME.
W tej przestrzeni plan zrealizowaliśmy. Żyjemy nadzieją, że tegoroczna sytuacja się już nie powtórzy, że będzie szansa normalnie przepracować pełny rok z danymi rocznikami w ramach przygotowań do kolejnych ME. Talenty są, do tego chętne do pracy, rozwoju i dobrej gry z „orzełkiem’ na piersi.
Dziękujemy za sportowy, pełen dobrej energii pobyt w Szklarskiej Porębie:
- Ośrodek SPORT - Szklarska Poręba
- Klub Sportowy Wojcieszyce - Szklarska Poręba / Akademia Piłkarska Stara Kamienica za pełen pasji wspólny trening z dziećmi i udostępnienie super przygotowanego boiska na potrzeby obu Reprezentacji (finalnie nie płacimy za boisko za to że poprowadziliśmy im trening dla dzieciaków)
- Magdalena i Marcin Jankowscy - właściciele firm OKB i Vanequipped, którzy udostępnili samochody na potrzeby organizacji wyjazdu dla obu Reprezentacji Polski na ME.
Jarek Bator
Zdjęcia: Rugby Europe, Prv
